Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies klikając przycisk Ustawienia. Aby dowiedzieć się więcej zachęcamy do zapoznania się z Polityką Cookies oraz Polityką Prywatności.
Ustawienia

Szanujemy Twoją prywatność. Możesz zmienić ustawienia cookies lub zaakceptować je wszystkie. W dowolnym momencie możesz dokonać zmiany swoich ustawień.

Niezbędne pliki cookies służą do prawidłowego funkcjonowania strony internetowej i umożliwiają Ci komfortowe korzystanie z oferowanych przez nas usług.

Pliki cookies odpowiadają na podejmowane przez Ciebie działania w celu m.in. dostosowania Twoich ustawień preferencji prywatności, logowania czy wypełniania formularzy. Dzięki plikom cookies strona, z której korzystasz, może działać bez zakłóceń.

Więcej

Tego typu pliki cookies umożliwiają stronie internetowej zapamiętanie wprowadzonych przez Ciebie ustawień oraz personalizację określonych funkcjonalności czy prezentowanych treści.

Dzięki tym plikom cookies możemy zapewnić Ci większy komfort korzystania z funkcjonalności naszej strony poprzez dopasowanie jej do Twoich indywidualnych preferencji. Wyrażenie zgody na funkcjonalne i personalizacyjne pliki cookies gwarantuje dostępność większej ilości funkcji na stronie.

Więcej

Analityczne pliki cookies pomagają nam rozwijać się i dostosowywać do Twoich potrzeb.

Cookies analityczne pozwalają na uzyskanie informacji w zakresie wykorzystywania witryny internetowej, miejsca oraz częstotliwości, z jaką odwiedzane są nasze serwisy www. Dane pozwalają nam na ocenę naszych serwisów internetowych pod względem ich popularności wśród użytkowników. Zgromadzone informacje są przetwarzane w formie zanonimizowanej. Wyrażenie zgody na analityczne pliki cookies gwarantuje dostępność wszystkich funkcjonalności.

Więcej

Dzięki reklamowym plikom cookies prezentujemy Ci najciekawsze informacje i aktualności na stronach naszych partnerów.

Promocyjne pliki cookies służą do prezentowania Ci naszych komunikatów na podstawie analizy Twoich upodobań oraz Twoich zwyczajów dotyczących przeglądanej witryny internetowej. Treści promocyjne mogą pojawić się na stronach podmiotów trzecich lub firm będących naszymi partnerami oraz innych dostawców usług. Firmy te działają w charakterze pośredników prezentujących nasze treści w postaci wiadomości, ofert, komunikatów mediów społecznościowych.

Więcej
Powróć do: Dla Turysty

Gmina Kaźmierz

KAŹMIERZ

Wieś gminna nad Samą, położona 12 km na południe od Szamotuł przy drodze do Buku i nieczynnej linii kolejowej z Rokietnicy do Międzychodu.

W przeszłości miejscowość nosiła nazwę Kazimierz. Po raz pierwszy wieś i parafia wymienione zostały w 1298 r. w dokumencie biskupa poznańskiego Andrzeja Zaremby. Po raz pierwszy wymieniony został jako miasto w 1382 r. kiedy stanowił własność Sędziwoja Świdwy i został zniszczony w wyniku najazdu Domarada z Pierzchna podczas wojny domowej Nałęczów i Grzymalitów. Prawa miejskie posiadał jeszcze w 1793 r. jednak utracił je na początku XIX w. W przeszłości miasto prywatne. W 1888 r. Kaźmierz uzyskał połączenie kolejowe z Poznaniem i Międzychodem. Do 1909 r. istniał tu szpital.

Pozostałą część dawnego rozplanowania miejskiego stanowi czworokątny rynek z rozbudową parterową. Na północ od niego wznosi się późnogotycki kościół parafialny pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. Murowany, wzniesiony w 1494 r. z fundacji Jana Świdwy Szamotulskiego na miejscu wcześniejszego drewnianego, pochodzącego z końca XII w.

Kościół parafialny pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny
http://www.polskaniezwykla.pl/web/place/gallery,1,9211.html

 

Do jednonawowej budowli dobudowano w 1515 r. kaplicę św. Anny tworząc rodzaj nawy bocznej. W 1934 r. od strony południowej dobudowano neogotycką kaplicę grobową Skrzydlewskich.

Obok kościoła od strony rynku znajduje się grób powstańca kościuszkowskiego Antoniego Wodkiewicza oraz grobowiec rodziny Jarochowskich m.in. Cypriana – powstańca listopadowego, kawalera Złotego Krzyża Virtuti Militari i jego syna Kazimierza – wybitnego historyka i działacza narodowego.

Na stoku doliny Samy rozciąga się zespół parkowo-pałacowy z drugiej połowy XIX w. o powierzchni 6 ha. Neogotycki pałac o cechach romantycznych, urozmaiconej bryle i ciekawej dekoracyjnej elewacji został wybudowany w połowie XIX w. i przebudowany w końcu XIX w. według projektu architekta Karola Würtembergera. Park pochodzący także z drugiej połowy XIX w. częściowo został przekształcony po II wojnie światowej. W nim m.in. staw o powierzchni 0,12 ha.

Pałac w Kaźmierzu
http://kazmierz.info/galeria/displayimage-3559.html

 


 

GAJ WIELKI

Wieś w gminie Kaźmierz , 18 km na południe od Szamotuł, przy szosie nr 92 z Poznania do Pniew.

Po raz pierwszy wzmiankowana w 1382 r. O wcześniejszej metryce świadczą znalezione tutaj naczynia i ozdoby pochodzące z osady wczesnohistorycznej. Z Gaju Wielkiego wywodzili się Skórowie z rodu Awdańców, z których najbardziej znanym przedstawicielem rodu był Piotr Skóra.

Od 1832 r. Gaj Wielki pozostawał w rękach rodziny Kwileckich, a następnie Hebanowskich, z której wywodził się znany architekt Stanisław Hebanowski – twórca m.in. Teatru Polskiego oraz kilkunastu XIX-wiecznych pałaców wielkopolskich. Z tejże rodziny pochodził też znany reżyser teatralny – również Stanisław. W 1939 r. majątek Gaj Wielki należał do doktora Bogumiła Hebanowskiego i składał się z 1.483 ha ziemi, miał ceglarnię i gorzelnię.

Znajduje się tam dawny parterowy dworek-dom z końca XVIII w. Przy nim 2 oficyny: z drugiej połowy XIX w. i przełomu XIX i XX w. Wśród zabudowań gospodarczych zachowały się m.in. dawna gorzelnia i obora z drugiej połowy XIX w. Przy szosie stoi budynek dawnej poczty konnej o cechach późno klasycystycznych z połowy XIX w. z dwoma bocznymi skrzydłami. Była to jedna ze stacji służących do zmiany koni na trasie z Poznania do Berlina. W drugiej połowie XIX w. między Szamotułami a Gajem Wielkim istniało stałe połączenie dzięki kursującemu raz dziennie czteroosobowemu wozowi pocztowemu.

Dworek w Gaju Wielkim
https://regionwielkopolska.pl/katalog-obiektow/dwor-w-gaju-wielkim/

 

Budynek dawnej poczty konnej w Gaju Wielkim
https://relacje-fotograficzne.com/budynek-dawnej-poczty-konnej-w-gaju-wielkim-gmina-kazmierz/


Nieopodal budynku dawnej szkoły stoi kaplica pw. Matki Boskiej z Lourdes wzniesiona w latach 1979-1981 wykorzystująca różnice w wysokości terenu.

Na północny wschód od wsi uruchomiono w 1980 r. niewielką kopalnię ropy naftowej o wydajności około 50 ton na dobę.

 Piotr Skóra (zm. 1468 r.) - protoplasta linii Obornickich. Pełnił m.in. funkcje kasztelana kaliskiego i starosty generalnego Wielkopolski. Stał się właścicielem Gaju Wielkiego i 3 wsi w okolicy, Kiączyna, Międzychodu wraz z wójtostwem i 5 wsiami oraz tenuty obrnickiej. W 1466 r. był jednym z negocjatorów pokoju toruńskiego z Krzyżakami. Pochowany został w Obornikach.


 

BYTYŃ

Wieś w gminie Kaźmierz, 15 km na południe od Szamotuł przy drodze nr 92 z Poznania do Pniew, na południowym krańcu Jeziora Bytyńskiego.

Po raz pierwszy wzmiankowana w 1322 r. pod nazwą Bitino. Wieś posiada jednak znacznie starszą metrykę. Na pobliskich polach odkryto tutaj w 1873 r. skarb miedziany z wczesnej epoki brązu, w skład którego wchodziły m.in. miedziane figurki dwóch wołków sprzężonych jarzmem, datowane na okres 2300-1600 lat p.n.e. pochodzące prawdopodobnie z terenów dzisiejszej Syrii, będące jedynym tego rodzaju obiektem odkrytym na ziemiach polskich.

W latach 1447-1537 Bytyń wymieniany nył jako miasto. W XV w. znajdował się tutaj gród z zamkiem. Od 1520 r. wieś należała do Konarzewskich herbu Poraj, a od połowy XVII w. do Bojanowskich herbu Junosza. W 1751 r. wieś kupił Andrzej Niegolewski herbu Grzymała.

W Bytyniu 27 listopada1806 r. odbyło się powitanie Napoleona jadącego do Poznania. Na spotkanie z cesarzem wyszedł na czele kompanii piechoty młody porucznik, późniejszy sławny generał, Dezydery Chłapowski.

Późnogotycki jednonawowy kościół pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny z 1534 r., wzniesiony został prawdopodobnie na miejscu wcześniejszego z drugiej połowy XIII w. Przebudowany w 1906 r. został powiększony o kaplicę i kruchtę. W dolnych częściach murów zachowane wielkie głazy narzutowe. W 1992 r. w celu powstrzymania procesu pękania ścian nawy, od strony zachodniej dobudowano kwadratową wież, którą trzy lata później pokryto blaszanym Chełmem. Nieopodal kościoła budynek plebanii z końca XIX w. oraz nieco starsza od niej dzwonnica.

Kościół pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny
http://www.polskaniezwykla.pl/web/gallery/photo,91604.html

Pomiędzy szosą a jeziorem rozciąga się park krajobrazowy o powierzchni 11,1 ha założony w drugiej połowie XVIII w. w stylu włoskim, przekształcony na krajobrazowy w XIX w. Centralne miejsce zajmuje klasycystyczny dwór, wzniesiony około 1785 r. dla Felicjana Niegolewskiego przez Bernarda Leinmerbera z Poznania, gruntownie przebudowany w 1840 r. i rozbudowany w końcu XIX w. przez dodanie piętra. Z tarasu rozciąga się widok na jezioro Bytyńskie.

Jezioro Bytyńskie 
https://lutom.pl/jezioro-bytynskie/

W lesie koło Bytynia, przy drodze do Grzebieniska, 4 listopada 1939 r. oddziały Wehrmachtu i SS rozstrzelały 72 osoby przywiezione samochodami z nieznanych miejscowości. Na zbrodni stanął betonowy pomnik z tablica pamiątkową. Obecnie zwłoki pomordowanych spoczywają na cmentarzu w Kaźmierzu. W lasach bytyńskich później jesienią 1939 r. gestapo i żandarmeria rozstrzeliwały przy szosie licznie zwożonych tutaj skazańców. W 1944 r. hitlerowcy ekshumowali mogiły, a zwłoki ofiar spalili. Zginęło w tym miejscu około 200-300 osób.

Andrzej Marcin Niegolewski (1787-1857) - w 1806 r. w Poznaniu wstąpił do szwadronu Gwardii Honorowej Napoleona. Był pułkownikiem Wojska Polskiego. W 1807 r. walczył na Pomorzu (pod Tczewem i Gdańskiem), a później w kampanii hiszpańskiej, gdzie uczestniczył w słynnej szarży kawalerii w wąwozie pod Samosierrą. Za bohaterską postawę otrzymał od Napoleona Legię Honorową. W późniejszym okresie był m.in. czynny udział w powstaniu listopadowym 1830-1831. Aktywny działacz społeczny i wieloletni poseł na sejm prowincjalny, w czasie którego obrad występował często w obronie języka polskiego w życiu publicznym. Zmarł w 1857 r. w Poznaniu. Prochy pułkownikka pierwonie pochowanego na cmentarzu w Buku, w 1923 r. zostały uroczyście przeniesione do krypty Zasłużonych Wielkopolan na Wzgórzu św. Wojciecha w Poznaniu.

Pomnik w Lesie Bytyńskim 
http://www.kazmierz.pl/asp/pl_start.asp?typ=13&menu=23&dzialy=23&akcja=artykul&artykul=9616

DO GÓRY
Dziękujemy, teraz zawsze będziesz na bieżąco!
Przeglądasz tę stronę w trybie offline.
Przeglądasz tę stronę w trybie online.